วันที่ 25 มิถุนายน 2560

ไดอารีครูฝึกสอน ฉบับฮาร์ดคอร์

UniGang ขอนำเสนอ  ไดอารีของ ครุฝึกสอนนามแฝง บีชบอย 
ที่ได้เล่าถึงประสบการณ์ที่ได้เป็นครูฝึกสอนครั้งแรก
 เรียกได้ว่า โหดมัน ฮา กันจริง เด็กๆสมัยนี้กวนได้ใจมาก ฮาฮา  

Day 1 9/5/56

คำเตือน : ภาษาในไดอารี่ออกจะฮาร์ดคอร์ไปนิด ไม่เหมาะสำหรับคนที่มีจรรยาบรรณในความเป็นครูสูง โปรดหลีกเลี่ยง

ไปโรงเรียนวันแรก ครูพี่เลี้ยงไม่อยู่ ไปอบรม ความรู้สึกเหมือนโดนสตั๊นเข้ากลางใจ ยืนอึ้งไปสิบนาที พลางคิดว่ากูต้องจัดการเด็กยังไงดีเนี่ย (ในใจกรีดร้อง มือสองข้างกุมขมับ คุกเข่าลงพื้น เงยหน้าท้าฝนฉากหลังมีสายฟ้าฟาด)

ตื่นเช้าเหี้ยๆ เช้าที่สุดในรอบหลายเดือนเลยมั้งเนี่ย นับเวลานอนได้แค่ 3 ชั่วโมงเพราะเมื่อคืนเสือกขยันจัดห้อง แต่ก็คิดไปด้วยระหว่างจัดห้องว่ากูต้องไปหลับโชว์เด็กนักเรียนแน่เลย

ไปถึงโรงเรียนลงเวลา 7.16 น. โอเคยังเช้าอยู่ แต่ก็ต้องรีบถ่อไปที่สหกรณ์เพราะคณะผู้ปกครองกำลังมาถล่มร้านค้าแห่งนี้อย่างกับเค้าแจกของฟรีกัน (วันที่เค้าเปิดขายของทำไมไม่มากันครับ)

ปัญหาที่เจอก็คือ ผู้ปกครองพาเด็กมาลองชุดแล้วเสือกใส่ออกไปเลย แล้วก็ทิ้งกางเกงเก่าให้ดูต่างหน้าไว้ทำร้ายจิตใจ (แมร่ง)

เช้านี้ไม่ได้ขึ้นแนะนำตัวหน้าเสาธงเพราะติดงานสหกรณ์

อะไรว้า ครูฝึกสอนมันต้องเปิดตัวด้วยการขึ้นหน้าเสาธงและก็แนะนำตัวให้เด็กทั้งโรงเรียนได้รู้จัก แล้วเราก็กลายเป็นที่รักของเด็กสิ ถึงจะเรียกว่าการเริ่มต้นชีวิตของการฝึกสอน (ความฝันพังหมด)

รีบปิดสหกรณ์หนีเหล่าผู้ปกครองแล้วแว่บไปขึ้นห้องประจำชั้น 6/2 กำลังวิ่งกันวุ่นเลย ห่านิ ได้ยินมาว่าเป็นห้องที่ดื้อสุดๆแล้ว แล้วกูจะคุมอยู่มั้ยเนี่ย

เข้าห้องไป พยายามทำตัวไม่เกร็ง

"เอ้านักเรียน นั่งที่เลยครับ วันนี้ครูอ้อมไม่อยู่นะ(ครูพี่เลี้ยง) แต่ครูจะ...."

(นักเรียนทั้งหมด)"เย้ๆ ฮิ้วววว ครูไม่อยู่ ยะฮู้วววว"

พวกมึงรอให้กู เอ้ยครูคนนี้พูดจบก่อนสิ กูไปต่อไม่ถูก

"เอ้าเงียบบ แต่ครูจะมาดูแลห้องนี้แทนครูอ้อม ตอนนี้ยังไม่ได้เรียนนะ เพราะฉะนั้นให้ทุกคนหยิบสมุดขึ้นมาจดตารางเรียนที่ครูเขียนไว้บนกระดานนี้"

และนี่คือ ประสบการณ์เขียนกระดานครั้งแรก

ไม่อยากจะถ่ายรูปมาเลยให้ตาย ลายมือยิ่งกว่าหนอนด้วงดิ้นบนยอดต้นตีนเป็ด พยายามไม่หันไปดูเด็กๆมันลอกตามว่ามันจะอ่านออกมั้ย ช่างแมร่ง ครูพยายามแล้วครับกับลายมือเนี่ย

อ้าวไอ้สัส ปากกาเสือกเขียนไม่ติดอีก ฮืออออ แต่ก็เขียนทั้งที่สีมันซีดๆจนจบ 555

"เอ้าจดไปนะ ทีนี้เรามาแนะนำตัวกัน ครูชื่อ(บลาๆๆ ไม่ยอมบอกชื่อเล่นกับเด็กอ่ะ) ครูจะให้แนะนำตัวทีละคนไล่จากด้านหลังห้องนะ"

"โหยยครู ไม่เอา ไล่จากหน้าห้องสิ"

"ไม่ได้หลังห้องเสียงดัง ไล่จากหลังห้องนี่แหละ"

เด็กเปรต ไม่ยอมยืนแนะนำตัว กำลังพยายามจ้องตามันให้ลุกขึ้นมาเอ่ยชื่อ ลุกเด๋วนี้นะ!!

"เอ้าลุกขึ้นครับ ชื่อจริง ชื่อเล่น"

"ครูไม่เอานามสกุลเหรอครับ" แล้วมันก็ยิ้มกันหน้าระรื่น ฝัส

"คร้าบๆๆๆ เอานามสกุลด้วย เอ้าแนะนำตัวได้แล้ว"

"โผม ชื่อเด็กชาย....สกุล..ชื่อเล่น... ครับ" ด้วยความดังระดับ 2 เดซิเบล ช่างมัน วันหลังจะถามใหม่

แล้วก็ไล่ถามจนจบ ครบทุกคน แต่จำไม่ได้สักคนหรอก(ฮาา) แล้วก็เริ่มคุยกันเรื่อยเปื่อยเพราะคบแรกไม่มีเรียน

"ครูครับ วิชาต่อไปได้เรียนมั้ย"

"ไม่รู้เหมือนกันครับ ต้องรอครูคนอื่นขึ้นมาสอนนั่นแหละ"

"ครูเป็นครูได้ยังไงเนี่ย ไม่รู้อะไรเลย"


หนอยยย กัดฟันกรอดๆ อดทนๆๆ

"โอเค งั้นต่อไปวิชาศิลปะ เรียนกันที่ห้องศิลปะนะ ลงไปกันเลย" วิชานี้ต้องไปเรียนที่ห้องประจำ

"ม่ายอาวค่ะครู หนูไม่อยากเรียน" แล้วแมร่งก็ไม่ยอมลุกกันเว้ย

"งั้นครูจะไปตามครูศิลปะมาสอนนะ"

แมร่งรีบลุกกันพรึ่บ สงสัยจะกลัวครูคนนี้

จากนั้นก็ส่งเด็กไปเรียน เราก็ไม่รู้จะทำอะไร ก็เดินวนไปมา ลั้นลาๆๆซะทั่วตึกเลย ผ่านห้อง ป.4 เหยดด เพื่อนที่มาด้วยกันกำลังสอนอยู่ เด็กแบ๊วๆ น่ารัก ถามไรก็ตอบ ทุกคนนั่งเงียบตั้งใจฟังครูอย่างเต็มที่

โอ้ยกูอยากเปลี่ยนห้องประจำ ฮือออ

ตอนที่ 6/2 เรียนศิลปะแมร่งเงียบกริบ ครูก็แทบไม่ได้ทำอะไร ให้เด็กนั่งวาดรูปๆๆ หมดคาบ แหม่ อยากสอนสังคมมห้ได้แบบนี้มั่งจังเลย

พักเที่ยง

ที่โรงเรียนมีสวัสดิการอาหารกลางวันให้ งบคนละ 20 บาท ได้ข่าวมาว่าพ่อครัวใหญ่แห่งโรงอาหารนี้ โหด โวยวาย ดุ แล้วก็งกกับข้าวมาก เพื่อนครูที่อยู่มาก่อนหน้าเค้าก็บอกกันว่าให้หลีกเลี่ยงโรงอาหารซะถ้าจำเป็น แต่วันแรกก็อยากให้ลองไปกินข้าวที่โรงอาหารดูก่อน รับได้ก็กินต่อไป รับไม่ได้ก็ร้านอาหารข้างๆโรงเรียน ซึ่งครูส่วนใหญ่จะรับไม่ได้กัน (ไหงงั้น)

ไปถึงโรงอาหาร เด็กเพียบ ต่อแถวยาวออกมานอกโรงอาหารเลย โดยเฉพาะแถวข้าวแกง ไอ้เราก็ไปต่อมั่ง

เด็กนักเรียนวิ่งเข้ามาต่อแถวเพื่อน ซึ่งแซงคิวครูเห็นๆ

"นี่ๆนักเรียน แซงคิวครูนะครับ"

ไม่กระดิก

จากนั้นก็เริ่มได้ยินเสียงโวยวายจากหัวหน้าเชพแห่งโรงอาหารมา

"สามแถว!!" ความดังระดับแก้วหูเด็กแตกแน่ๆอ่ะ "กูบอกให้สามแถวไง ขยับเซ่!!"

อืมม กูไปกินก๋วยเตี๋ยวดีกว่า แหะๆ

ก๋วยเตี๋ยวอยู่ข้างๆ คนน้อยมาก เหมือนนักเรียนจะไม่ชอบกัน แต่ก็ยังมีเด็กกินอยู่บ้าง ไอ้เราก็ไปต่อแถว

พอถึงคิวเรา ของหมด ช้อนก็หมด ที่มีก็เบี้ยว

สภาพก๋วยเตี๋ยวที่ได้กินเมื่อเที่ยงวันนี้ ดูตามภาพเลย นี่คือความประทับใจแรกของการเป็นครูฝึกสอนเลยนะเนี่ย ข้าวกลางวันเด็กมันกากมาก สงสารเด็ก

เหมือนจะเห็นแวบๆว่าเด็กบางคนได้ข้าวเปล่ากินด้วยอ่ะ


กินไม่อิ่ม พยายามหาน้ำดื่ม แต่แถวซุ้มน้ำมีเด็กต่อแถวยาวแทบทะลุออกนอกเอกภพ ก็เลยตัดใจไปซุ้มไอติมแทน ซื้อไอติมมาสองแท่ง คิดว่าจะเอาไปกินบนห้องเรียน แต่โดนเด็กเรคไว้บอกว่าห้ามเอาของกินออกนอกโรงอาหาร เลยนั่งดูดไอติมอยู่ในโรงอาหารซะงั้น

ได้ไม้ฟรี แม่ค้าไม่ให้แลกอีก เด็กบอกให้เอาไปแลกนอกโรงเรียน (งกไปไหน)

ช่วงบ่ายก็ไม่ได้ทำอะไร ช่วยเพื่อนจัดบอร์ดที่ห้องข้างๆ ปล่อยเด็ก 6/2 ไปเรียนกับครูคนอื่น สบายใจ

ง่วงมาก อาการนอนไม่พอเริ่มแสดง แต่ทนสุดๆ กลัวเป็นไมเกรนจริงๆเลย

ตอนเลิกเรียนก็จะปล่อยเด็กกลับบ้าน เราลืมให้เด็กเลือกหัวหน้าห้อง ก็มีเด็กหญิงคนนึงวิ่งมาหา

"ครูคะ ทำไมครูไม่เลือกหัวหน้าห้องซะที สงสัยจะเป็นชาติหน้า" แล้วแมร่งก็เดินไปเลย

หนอยย เด็กเปรต ถ้าครูตอบโต้ได้นี่หนูไม่ตายดีแน่นอนเลยนะคะ

กลับมาห้อง นอนสลบ ตื่นมาทุ่มกว่า

รู้สึกว่าจะได้ยินเสียงเด็กนั่นอยู่ในหัวตอนที่หลับด้วย

ชาติหน้า ชาติหน้า ชาติหน้า ชาติหน้า ชาติหน้า ชาติหน้า ชาติหน้า นะคะครูขา

คืนนี้ก็มาคิดว่าจะหาทางกำราบพวกนี้ยังไงดี

เด็กเปรต


ไดอารี่นี่อาจไม่ได้เขียนทุกวันเน้อ ถ้ามีคนตามอ่านอ่ะนะ(นี่บอกตัวเอง)

Credit  http://littleworm.exteen.com/20130512/day-1

abac